sgkrehber.com

Korku insanoğlunun tabii reflekslerinden birisidir. Elbette insanlar korkabilir. 

İş kamu yönetimine gelince biraz farklılaşabiliyor. Makamda kalma korkusu, görevden alınma korkusu, makama gelmesinin engelleme korkusu, birilerinin yanında kötü adam olma korkusu vb. sıralayabiliriz. Elbette her korkunun bir bedeli vardır.

Korku görevin yerine layıkıyla getirilmesinden ziyade bulunulan konumun ya da daha üst konumlara gidecek yolların kapanmasından korkma şekline bürünürse işte sıkıntı burada başlamaktadır. İnsanoğlu her yaptığı yanlışa kılıf bulma konusunda mahir bir yaratıktır.

Maalesef son dönemlerde iş öyle bir noktaya geldi ki kamu görevlileri veya kamu yöneticileri konumlarına zarar gelmesinden korktukları için hiç olmayacak işler yapar hale geldiler. İçinde bulundukları korku adeta sıradanlaştı. Korku ile yaptıkları yanlışın verdiği zararlar umurlarında bile olmamaktadır.

Örnek verelim. Bir hakim veya savcı talimatla kararını değiştirebilmekte ve bu durum sıradanlaşmaktadır. Başka bir ile gönderilirim ve düzenim bozulur endişesi birilerinin talimatla hayatını mahvedebilmektedir. Bir yönetici yanlış olduğunu bile bile makamını kaybetme endişesi ile istemediği işlerin altını imzalayabilmektedirler. Adeta korkuları onları esir almıştır.

Kamu gücünü elinde bulunduranlar talimatla birilerinin hayatını karartabilmekte veya işledikleri suçları görmezden gelebilmektedir. 

Bunun en temel nedeni kamu görevlisinin empati yeteneğinden yoksunlaşmasıdır. Empati yeteneğinden yoksunlaşan kamu görevlisinin yapamayacağı kötülük yoktur. Bir de bu tür davranış sonucunda başına bir şey gelmiyorsa kötülükler katlanarak devam edebilmektedir. Adeta her yanlış başka bir yanlışa kapı aralamaktadır.

İşte empati yeteneğinden yoksunlaşan kamu görevlisi içinde bulunduğu korku nedeniyle kötülük yapmaya elverişli hale gelebilmektedir. Kendisine yapılmasını istemediği şeyleri başkalarına yapan insan bir süre sonra bu davranışını sıradanlaştırmaktadır. Yaptığım yanlışlar acaba hangi ailelerin evine ekmek götürmesine engel olmaktadır diye düşünmeyen bir yöneticinin durumunu düşünebiliyor musunuz?

Ben bu kararı istenildiği şekilde vermezsem başına bir şeyler geleceğini düşünen bir kamu görevlisi aksi yönde korkularının esareti altında karar vererek başkalarının hayatını zehir edebilmekte ve bundan da zerre kadar utanma duygusuna kapılmamaktadır. İşte kamu yönetiminde korkunun sıradanlaşmasının küçük bir kesiti. Bütün bunlara bir de ben yapmazsam zaten yapacak birileri çıkacaktır mazereti de eklenince işler tıkırında demektir. Sizler de gördüklerinizi bu minvalde resmedebilirsiniz.