Yöneticilerin imtihanın farkına varmaları ve tövbe etmeleri

Ahmet Ünlü'nün Yeni Şafak gazetesindeki değerlendirmesi...

Bu anlattıklarımız tamamen ahirete inanan yöneticilerle ilgilidir. Yani Kur’ân-ı Kerim için “gökten indiği sanılan kitaplar” ifadesini kullananlar ve onların yolundan gidenler için bu kıssaların bir anlamı olacağını zannetmiyoruz. Dolayısıyla bu anlattıklarımız evrensel olmakla birlikte İslam’ın beş ve imanın altı esasına yürekten inanlar için önem atfetmektedir.

Bu çerçevede tevdi edilen küçük büyük her görev bir imtihandır ve her imtihanda olduğu gibi sonuçta başarı ve başarısızlık olacaktır. Hz. Davud, imtihanın farkına vardı, hatasını anlayarak hemen secdeye kapandı ve tövbe ile arındı.

Nitekim, surenin 26’ncı ayetinde tövbenin devamı olarak şunlar hatırlatılmıştır: “Ey Davud, biz seni bu ülkede hükümdar kıldık. O halde sen de insanları adalet ve hakkaniyetle yönet. Sakın heva ve hevesine uyma; yoksa seni Allah yolundan saptırır. Bil ki Allah yolundan sapanlara, hesap gününü umursamadıklarından dolayı şiddetli bir azap vardır.”

Nasıl ki bir ev reisi evinin yönetiminden sorumludur ve çoğu zaman güçsüz eşine veya küçük ve güçsüz yavrularına şiddet ve adaletsizlikler uygular, aynı durumu yöneticiler için de uyarlayabiliriz. Bazen haksızlık eden bir baba haksızlığının yüzüne vurulmasından hoşlanmazsa, çoğu zaman yöneticiler de işlenen yanlışların hatırlatılmasından hoşlanmaz. Ama yönetimin başarısı yapıcı eleştiriden geçmektedir.